در هريك صد گرم باميهء خام نارس مواد زير موجود است : آب 9 / 88 گرم ، پروتئين 4 / 2 گرم ، مواد قندى و ساير هيدراتهاى كربن 6 / 7 گرم ، خاكستر 8 / 0 گرم ، كلسيم 92 ميلىگرم ، فسفر 51 ميلىگرم ، آهن 6 / 0 ميلىگرم ، سديم 3 ميلىگرم ، پتاسيم 249 ميلىگرم ، تيامين 17 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 21 / 0 ميلىگرم ، نياسين 1 ميلىگرم ، ويتامين C 31 ميلىگرم ، ويتامين A 520 واحد بين المللى . خواص - كاربرد باميه نارس پخته به عنوان سبزى لذيذ و مقوى است . جوشاندهء ميوهء نارس باميه مقوى و نرم‌كننده و لطيف‌كنندهء پوست و مدر است . در ناراحتىهاى نزله‌اى كه منجر به التهاب يك غشاى مخاطى همراه ترشح است و همچنين در موارد سوزش مجراى ادرار در موقع ادرار كردن و احساس درد در موقع ادرار و بالاخره در موارد سوزاك مفيد است . لعاب حاصل از ميوه و تخم آن نيز نرم‌كننده است و براى سوزاك مفيد است . از برگهاى آن به عنوان ضماد نرم‌كننده استفاده مىشود . تخم باميه معرق است و محرك قلبى و ضد اسپاسم است . در چين از گل و تخم و ريشه و ميوهء آن به عنوان دارو استفاده مىشود و نرم كننده و مدر است و براى تسهيل زايمانهاى مشكل تجويز مىشود . در استعمال خارجى ضماد آن روى انواع زخمها گذارده مىشود و التيام‌دهنده است . از جوشانده ميوهء آن براى معالجه سوزاك و سوزش مجراى ادرار استفاده مىشود و از جوشانده ريشه آن براى معالجه سيفيليس استفاده مىشود . در هندوچين از ريشهء باميه مانند جانشين خطمى استفاده مىشود . ميوهء سبز تازهء باميه منبع غنى ويتامين B است . شربتى از جوشاندن آن در فيليپين تهيه مىشود و براى زخم گلو و گرفتگى صدا بسيار مفيد است . باميه از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى سرد و تر و ترى آن از ساير بقول بيشتر است ، از نظر خواص باميه براى مزاجهاى گرم خوب است . ميوهء نارس آن را با گوشت پخته مىخورند و در هندوستان معتقدند كه مقوى باه است . در صورتى كه اشخاص سردمزاج بخواهند باميه بخورند براى اينكه سردى آن ضرر نرساند و عوارضى ايجاد نكند بايد با ادويهء گرم ميل كنند .